Καρπιαίος Σωλήνας (ΣΚΣ)

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι μία κατάσταση κατά την οποία υπάρχει αυξημένη πίεση σε ένα νεύρο που διασχίζει την πρόσθια επιφάνεια του καρπού (μέσο νεύρο). Το νεύρο αυτό βρίσκεται σε έναν σωλήνα, μαζί με τους τένοντες που κάμπτουν τα δάκτυλα του χεριού. Εάν αυτός ο σωλήνας δεχτεί εξωτερική πίεση, ή εάν ο χώρος του σωλήνα μειωθεί από διάφορα αίτια, ασκείται αυξημένη πίεση στο νεύρο.

Συμπτώματα & Η Παγίδα της Διάγνωσης

• Βασικά Συμπτώματα: Πόνος ή αιμωδίες (μουδιάσματα) στον αντίχειρα, το δείκτη και το μέσο δάκτυλο του χεριού. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα συμπτώματα αυτά συνήθως γίνονται χειρότερα κατά τη νύχτα.
• Προχωρημένα Στάδια: Αδυναμία στη λαβή (συχνή πτώση αντικειμένων από τα χέρια) και μυϊκή ατροφία στη βάση του αντίχειρα.
• Η Αναγκαιότητα του Ηλεκτρομυογραφήματος (ΗΜΓ): Πολλές φορές, οι ασθενείς παραπονιούνται για μουδιάσματα στον καρπό, ωστόσο η πραγματική αιτία και η πίεση του νεύρου μπορεί να βρίσκεται πιο ψηλά, όπως στον αυχένα (Αυχενικό Σύνδρομο) ή στον αγκώνα. Γι' αυτό, είναι απολύτως απαραίτητο να διενεργείται πάντα Ηλεκτρομυογράφημα. Η εξέταση αυτή ελέγχει τη λειτουργία του νεύρου και επιβεβαιώνει με ακρίβεια το πού εντοπίζεται η βλάβη, προστατεύοντας τον ασθενή από λανθασμένες θεραπείες.

Αίτια

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι περισσότερο συνηθισμένο στις γυναίκες από ότι στους άνδρες. Σχετίζεται μερικές φορές με:

• Αρθρίτιδα ή Κατάγματα του καρπού
• Εγκυμοσύνη
• Διαβήτη και Θυρεοειδοπάθειες
• Αγνώστου αιτιολογίας (Ιδιοπαθές)

Θεραπευτική Αντιμετώπιση

Συντηρητική Θεραπεία

Εφαρμόζεται στα αρχικά στάδια του συνδρόμου με φιλοσοφία να καταστείλει τη φλεγμονή και να προληφθεί η δημιουργία ουλώδους ιστού, ο οποίος προκαλεί την πάχυνση του εγκάρσιου καρπιαίου συνδέσμου. Περιλαμβάνει:

• Χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων από το στόμα.
• Χρήση ναρθήκων νυκτός που ακινητοποιούν την πηχεοκαρπική άρθρωση.
• Τοπική έγχυση κορτιζόνης ή νεότερων βιολογικών θεραπειών (όπως PRP) μέσα στον καρπιαίο σωλήνα.
• Φυσικοθεραπεία (χρήση υπερήχων, εξειδικευμένες ασκήσεις ολίσθησης του νεύρου, κινησιοθεραπεία).

Η συντηρητική θεραπεία θα πρέπει να εφαρμόζεται για διάστημα 6 εβδομάδων και κατόπιν να επανεξετάζεται ο ασθενής. Εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρής μορφής ή τα συντηρητικά μέσα αποτύχουν, ενδείκνυται η χειρουργική θεραπεία.

Χειρουργική Θεραπεία (Ανοιχτή & Ενδοσκοπική Μέθοδος)

• Ανοικτή Μέθοδος: Γίνεται σε συνθήκες χειρουργείου, συνήθως με τοπική αναισθησία και διαρκεί περίπου 15-30 λεπτά. Μέσω μιας μικρής τομής (περίπου 3 εκ.) στην παλάμη, διατέμνεται ο εγκάρσιος σύνδεσμος (η "οροφή" του σωλήνα) προκειμένου να αρθεί οριστικά η πίεση στο μέσο νεύρο. Στο τέλος της επέμβασης γίνεται σύγκλειση του τραύματος με 3-4 ράμματα.
• Ενδοσκοπική (Αρθροσκοπική) Μέθοδος: Αποτελεί μια σύγχρονη εναλλακτική λύση. Απαιτεί εξειδίκευση από τον χειρουργό και άρτιο εξοπλισμό. Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι ότι δεν ανοίγεται το δέρμα της παλάμης ακριβώς απάνω από τον σύνδεσμο, μειώνοντας τις πιθανότητες μετεγχειρητικού πόνου. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να έχει ελαφρώς αυξημένο ποσοστό επιπλοκών (π.χ. ελλιπής διάνοιξη) σε σύγκριση με την κλασική, υπό άμεση όραση ανοικτή μέθοδο.

Μετεγχειρητική Περίοδος & Αποκατάσταση

• Ο ασθενής εξέρχεται την ίδια μέρα από την κλινική, φέροντας ελαφρύ επίδεσμο και ανάρτηση.
• Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ξεκινήσει άμεσα κινήσεις στα δάκτυλα προκειμένου να μειωθεί το μετεγχειρητικό οίδημα.
• Η αφαίρεση των ραμμάτων γίνεται σε 14 ημέρες περίπου.
• Προστασία: Ο ασθενής οφείλει να προστατεύει το χέρι του αποφεύγοντας την άρση βάρους και τις έντονες, επαναλαμβανόμενες κινήσεις του καρπού για ένα διάστημα 4 έως 6 εβδομάδων, ώστε να διασφαλιστεί η σωστή επούλωση των ιστών.
• Αποτελέσματα: Στη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών τα συμπτώματα, ιδίως οι νυχτερινές αιμωδίες, υποχωρούν σχετικά γρήγορα μετά την αποσυμπίεση. Ο βαθμός και ο ρυθμός της βελτίωσης εξαρτώνται από τη βαρύτητα και τη χρονιότητα της πίεσης, ενώ όταν έχει ήδη εγκατασταθεί μυϊκή ατροφία η αποκατάσταση ενδέχεται να είναι μερική. Σε ένα μικρό ποσοστό (όπου το νεύρο είχε πιεστεί υπερβολικά για χρόνια) μπορεί να χρειαστούν έως και 6 μήνες για την πλήρη υποχώρηση.