Τενοντίτιδα Ώμου

Η τενοντίτιδα ώμου είναι μία πάθηση που οφείλεται σε φλεγμονή των τενόντων και αποτελεί μία από τις πιο συχνές αιτίες για την εμφάνιση πόνου στον ώμο. Χαρακτηρίζεται από οξύ πόνο ως πρωταρχικό σύμπτωμα που περιορίζει σημαντικά την κίνηση του ώμου.

Συμπτώματα

• Πόνος: Είναι το κύριο και συχνά το μοναδικό σύμπτωμα. Η έντασή του ποικίλλει ανάλογα με τη βαρύτητα της καταπόνησης.
• Εντόπιση & Αντανάκλαση: Εντοπίζεται συνήθως στην εξωτερική πλευρά του ώμου και του βραχίονα, ενώ μπορεί να αντανακλά και στον αυχένα. Ο πόνος μπορεί να είναι είτε μόνιμος, είτε περιστασιακός και μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τις κινήσεις.
• Δυσκολία κίνησης & Ύπνου: Ο ασθενής δυσκολεύεται να κινήσει τον ώμο του και να βρει μία βολική θέση ανάπαυσης, ιδιαίτερα στον ύπνο, όπου είναι σχεδόν αδύνατη η κατάκλιση πάνω στην πάσχουσα περιοχή.

Αίτια

Τέσσερις είναι οι σημαντικότεροι τένοντες στον ώμο, ο υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο ελάσσων στρογγύλος. Όλοι αυτοί δημιουργούν το στροφικό πέταλο. Ακόμη ένας τένοντας ο οποίος είναι ευάλωτος σε καταπόνηση, είναι ο τένοντας του δικεφάλου μυός. Οι τένοντες αυτοί είναι υπεύθυνοι για το σύνολο των κινήσεων του ώμου και όταν η επιβάρυνσή τους υπερβεί ένα συγκεκριμένο επίπεδο δημιουργείται φλεγμονή. Βασικοί παράγοντες είναι:

• Έντονη μυϊκή δραστηριότητα: Όταν οι μύες συνεχώς δουλεύουν για την εκτέλεση μιας κίνησης, τόσο καταπονείται και ο αντίστοιχος τένοντας. Έτσι οι πιθανότητες του ερεθισμού του τένοντα είναι περισσότερες.
• Μεγάλη διάρκεια καταπόνησης: Η ακατάπαυστη καταπόνηση των μυών του ώμου είναι αλληλένδετη με την αυξανόμενη συσσώρευση φορτίου στο στροφικό πέταλο του ώμου, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη τενοντίτιδας.
• Ανατομία ώμου: Αν η μία εκ των δύο οστικών δομών (το ακρώμιο), πέριξ των οποίων κινούνται οι τένοντες του ώμου, προεξέχει πολύ, τότε είναι πιο εύκολη η δημιουργία τενοντίτιδας εξαιτίας της τριβής του τένοντα στην κάτω επιφάνεια του ακρωμίου.

Διαγνωστικές εξετάσεις

Η διάγνωση της τενοντίτιδας ώμου τίθεται με το συνδυασμό ιστορικού, κλινικής εξέτασης και απεικονιστικού ελέγχου. Ο υπέρηχος ώμου και, όπου χρειάζεται, η μαγνητική τομογραφία είναι οι βασικές απεικονιστικές εξετάσεις, οι οποίες και θα αποκαλύψουν και το μέγεθος της βλάβης των τενόντων.

Θεραπεία

Υπάρχει και η συντηρητική θεραπεία και η χειρουργική.

Συντηρητική Θεραπεία

• Στα αρχικά στάδια συστήνεται ανάπαυση και χορήγηση αντιφλεγμονώδους και αναλγητικής αγωγής για σύντομο χρονικό διάστημα.
• Στην οξεία φάση της τενοντίτιδας και μόλις παρέλθουν οι ημέρες του έντονου πόνου, ο ασθενής καλό θα είναι να ενταχθεί σε ένα πρόγραμμα φυσικοθεραπείας για την βελτίωση των συμπτωμάτων και τη διατήρηση της κίνησης. Στην περίπτωση της χρόνιας τενοντίτιδας η φυσικοθεραπεία για την αποκατάσταση της κίνησης μπορεί να ξεκινήσει αμέσως.

Χειρουργική Αντιμετώπιση

• Στην χρόνια τενοντίτιδα η οποία οφείλεται σε σύνδρομο πρόσκρουσης του ώμου, συστήνεται η χειρουργική θεραπεία, όπου η αρθροσκοπική αντιμετώπιση προσφέρει στις περισσότερες περιπτώσεις σημαντική και μακροχρόνια ανακούφιση.
• Κατά την αρθροσκόπηση του ώμου μέσω δύο μικρών οπών καθαρίζεται ο τένοντας και αφαιρείται με ειδικά εργαλεία το περιττό οστό που δημιουργεί πίεση στον τένοντα.
• Η αναισθησία είναι συνήθως ολική και η αποθεραπεία είναι πολύ σύντομη. Η επάνοδος του ασθενή σε φυσιολογικές δραστηριότητες γίνεται μέσα σε λίγες εβδομάδες.