Χαράλαμπος Α. Τσακιρόπουλος - Ορθοπαιδικός Χειρούργος

Κατάγματα Γόνατος

Κατάγματα Γόνατος

Τα κατάγματα του γόνατος περιλαμβάνουν τα κατάγματα της επιγονατίδας, του κάτω πέρατος του μηριαίου και του άνω πέρατος της κνήμης. Άμεση ή έμμεση εφαρμογή δύναμης μπορεί να προκαλέσει αυτά τα κατάγματα.

Τα κατάγματα του γόνατος μπορεί να προκαλέσουν νευραγγειακές βλάβες ή σύνδρομο διαμερίσματος με κίνδυνο για απώλεια του σκέλους. Λοίμωξη των μαλακών μορίων ή οστεομυελίτιδα είναι δυνατόν να συνοδεύουν τα ανοικτά κατάγματα. Στις λοιπές επιπλοκές περιλαμβάνονται η ψευδάρθρωση, η καθυστερημένη πόρωση, η μετατραυματική αρθρίτιδα, η άσηπτη νέκρωση, η λιπώδης εμβολή και η θρομβοφλεβίτιδα.


Κλινική εικόνα

Κατά την κλινική εξέταση ενός ασθενούς με κάταγμα γόνατος, θα πρέπει πρώτα να ελέγχεται η παρουσία ή όχι οιδήματος, εκχύμωσης και σημειακής ευαισθησίας. Επίσης, είναι απαραίτητη μια προσεκτική νευραγγειακή εξέταση.

Κατάγματα επιγονατίδας

Τα απαρεκτόπιστα εγκάρσια κατάγματα της επιγονατίδας, με ακέραιο τον εκτατικό μηχανισμό, αντιμετωπίζονται με ακινητοποίηση του γόνατος σε έκταση με τη χρήση νάρθηκα για 6 εβδομάδες. Τις πρώτες εβδομάδες γίνεται μερική φόρτιση με βακτηρίες.

Τα παρεκτοπισμένα κατάγματα ή εκείνα με διαταραχή του εκτατικού μηχανισμού αντιμετωπίζονται με ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση. Σε περιπτώσεις πολύ μεγάλης συντριβής είναι δυνατόν να γίνει μερική ή ολική αφαίρεση της επιγονατίδας.

Κατάγματα των μηριαίων κονδύλων

Αυτά μπορεί να είναι υπερκονδύλια, διακονδύλια ή των κονδύλων. Λόγω της γειτνίασης με νευροαγγειακές δομές, μια λεπτομερής νευροαγγειακή εξέταση είναι απαραίτητη. Συντηρητική αντιμετώπιση μπορεί να εφαρμοσθεί σε απαρεκτόπιστα ή ατελή κατάγματα. Τα παρεκτοπισμένα, τα ανοικτά και εκείνα με νευροαγγειακές κακώσεις αντιμετωπίζονται χειρουργικά.

Κατάγματα των μεσογλήνιων κνημιαίων επαρμάτων

Οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν οίδημα και πόνο στο γόνατο. Επίσης, είναι δυνατόν να προκληθεί πρόσθια αστάθεια της κνήμης, αν έχει αποσπασθεί και ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος.

Σε απαρεκτόπιστα κατάγματα και σταθερή άρθρωση, η θεραπεία γίνεται με ακινητοποίηση του γόνατος. Σε ασταθές γόνατο, σε πλήρη απόσπαση των μεσογλήνιων επαρμάτων ή σε παρεκτοπισμένο κάταγμα είναι πιθανή η χειρουργική αντιμετώπιση.

Κατάγματα του κνημιαίου κυρτώματος

Τα απαρεκτόπιστα κατάγματα αντιμετωπίζονται συντηρητικά με ακινητοποίηση. Τα παρεκτοπισμένα θα χρειασθούν ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση.


Κατάγματα των κνημιαίων κονδύλων

Η αντιμετώπιση σε περιπτώσεις απαρεκτόπιστων καταγμάτων είναι συντηρητική, με πλήρη απαγόρευση της φόρτισης κατά τη βάδιση για το διάστημα της ανάρρωσης. Στα παρεκτοπισμένα κατάγματα θα χρειασθεί ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση. Σε αρθρική εμβύθιση μεγαλύτερη από 3 χιλιοστά μπορεί να τεθεί η ένδειξη της χειρουργικής αντιμετώπισης.

Είτε στη συντηρητική ,είτε στη χειρουργική θεραπεία των καταγμάτων στόχος μας είναι μια σταθερή, χωρίς πόνο, με καλό άξονα και καλή κινητικότητα άρθρωση του γόνατος, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης μετατραυματικής αρθρίτιδας.

Αίτια

Τα κατάγματα του γόνατος μπορεί να προκληθούν από:

Τραυματισμό (άμεσο ή έμμεσο)

Χρόνιο στρες

Παθολογικές καταστάσεις

Διαγνωστικές εξετάσεις

Λήψη προσθιοπίσθιας, πλάγιας και λοξών ακτινογραφιών της άρθρωσης του γόνατος. Οι τέσσερις προβολές έχουν αποδειχθεί ανώτερες από τις δυο προβολές στην αναγνώριση των καταγμάτων.

Οι λοξές προβολές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες στην αναγνώριση μόλις υποσημαινόμενων καταγμάτων των κνημιαίων κονδύλων και των λοξών καταγμάτων των μηριαίων κονδύλων. Μια αξονική προβολή της επιγονατίδας είναι πολύ χρήσιμη στην διάγνωση κάθετων καταγμάτων της, τα οποία συχνά δεν διαγιγνώσκονται.

Η ύπαρξη επιπέδου υγρού-λίπους στη πλάγια ακτινογραφία του γόνατος μπορεί να υποδηλώνει ενδο-αρθρικό κάταγμα. Ακτινολογικά ευρήματα συνδεσμικής κάκωσης αποτελούν:


Αξονική και Μαγνητική Τομογραφία

Η αξονική τομογραφία είναι απαραίτητη στην πλήρη κατανόηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των καταγμάτων των κνημιαίων κονδύλων και γενικά των σύνθετων καταγμάτων του γόνατος

Πρόγνωση

Καλή πρόγνωση αναμένεται στα κατάγματα της επιγονατίδας, των μεσογλήνιων κνημιαίων επαρμάτων και του κνημιαίου κυρτώματος.

Μέτρια πρόγνωση αναμένεται στα κατάγματα των κνημιαίων και μηριαίων κονδύλων. Σύμφωνα με μια πρόσφατη εργασία, το 20% των ασθενών θα έχει δυσκαμψία γόνατος μετά από 1 χρόνο από το τραυματισμό.