Χαράλαμπος Α. Τσακιρόπουλος - Ορθοπαιδικός Χειρούργος

Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου

Οστεοαρθρίτιδα Ισχίου

Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι μια εκφυλιστική νόσος της άρθρωσης του ισχίου. Χαρακτηρίζεται από μια επιδεινούμενη μη αναστρέψιμη καταστροφή αρχικά του αρθρικού χόνδρου και κατόπιν επέρχονται αλλοιώσεις στα παρακείμενα όστα και τα πέριξ μαλακά μόρια της άρθρωσης.

Αίτια

Ο καθένας μπορεί να νοσήσει από οστεοαρθρίτιδα, ωστόσο ο κίνδυνος αυξάνεται για:

Άτομα άνω των 45

Υπέρβαρα άτομα

Γυναίκες

Άτομα που είχαν προσβληθεί οι γονείς τους

Άτομα που είχαν υποστεί τραυματισμό σε άρθρωση στο παρελθόν

Άτομα που είχαν υποστεί βλάβη σε αρθρώσεις από άλλη ασθένεια (π.χ. ουρική ή ρευματοειδής αρθρίτιδα)

Οι γονιδιακοί παράγοντες παίζουν μικρότερο, αλλά εξίσου σημαντικό, ρόλο στις οστεοαρθρίτιδες του ισχίου και του γόνατος.

Βαρύς τραυματισμός ή επέμβαση στο ισχίο ενδέχεται να προκαλέσει οστεοαρθρίτιδα ισχίου (μετατραυματική).

Δύσκολη, επαναλαμβανόμενη δραστηριότητα ή εξαντλητική εργασία αυξάνουν τον κίνδυνο νόσησης.

Άτομα με εκ γενετής ή επίκτητη δυσμορφία σε άρθρωση (Συγγενές Εξάρθρημα Ισχίου,Perthes))

Αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε πιο βαριάς μορφής οστεοαρθρίτιδες, που μπορεί να εμφανιστούν σε μικρότερες ηλικίες από τις συνηθισμένες.

Άτομα που πάσχουν από κάποια αρθροπάθεια

Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί από βλάβη εξαιτίας άλλης αρθροπάθειας, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή η ουρική αρθρίτιδα.


Συμπτώματα

Κλινικά το κύριο χαρακτηριστικό της αρθρίτιδας είναι ο πόνος στη περιοχή του ισχίου, αρχικά μετά από κούραση κατόπιν καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας ακόμα και κατά την νυχτερινή κατάκλιση. Άλλο ένα χαρακτηριστικό είναι ο τριγμός της άρθρωσης κατά τη κίνηση και η εμφάνιση σκληρών ή ζυμωδών οιδημάτων στη περιοχή. Ταυτόχρονα υπάρχει και μεγάλος περιορισμός της κινητικότητας πολλές φορές σε σημείο να μην είναι εφικτό οι πάσχοντες να βάλουν τις κάλτσες ή τα παπούτσια τους. Οι ασθενείς ξεκινούν να μη μπορούν να βαδίσουν αυτόνομα για μεγάλες αποστάσεις, φτάνοντας σε σημείο να φέρουν κάποιο υποστηρικτικό μέσο (πχ. περιπατητήρα τύπου ‘’π’’) για βάδιση μερικών μέτρων.

Ποιες ηλικίες αφορά;

Αφορά και τα δύο φύλλα συνηθέστερα ηλικίας άνω των 60 ετών αλλά την συναντάμε και σε νεότερα άτομα και ιδιαίτερα σε εκείνα που εμφανίζουν κάποια δυσπλασία (ανωμαλία στη φυσιολογική αρχιτεκτονική της άρθρωσης του ισχίου) και υποβάλλουν τις αρθρώσεις τους σε έντονο στρες όπως για παράδειγμα η έντονη αθλητική δραστηριότητα ή στην περίπτωση άσηπτης νέκρωσης της μηριαίας κεφαλής.

Επηρεάζει δραματικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων επιδρώντας καταλυτικά στην κοινωνική τους ζωή και στη ψυχολογία τους.

Συντηρητική θεραπεία

 Τα κλασικά αντιφλεγμονώδη φάρμακα που χορηγούνται επιδρούν μόνο στην μείωση του πόνου μέχρις ενός σημείου με αρκετές ανεπιθύμητες ενέργειες ενώ οι λεγόμενες χονδροπροστατευτικές ουσίες δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα στην ήδη εγκατεστημένη αρθρίτιδα.

Στα αρχικά στάδια της νόσου θέση έχουν οι φυσικοθεραπείες με στόχο την διατήρηση της κινητικότητας της άρθρωσης , καθώς και την ενδυνάμωση του παρακείμενου μυϊκού συστήματος.

Χειρουργική θεραπεία

Η αρθρίτιδα του ισχίου τελικού σταδίου αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με την λεγόμενη ολική αρθροπλαστική που θεωρείται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της χειρουργικής του 20ου αιώνα.

Η ολική αρθροπλαστική είναι μια χειρουργική τεχνική όπου αντικαθιστούμε τις καταστρεμμένες αρθρικές επιφάνειες με υλικά που ονομάζονται προθέσεις, με την οποία μπορούμε να προσφέρουμε πάλι στους ασθενείς μια ανώδυνη φυσιολογική βάδιση με ανάκτηση των κινήσεων της άρθρωσης του ισχίου χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιούν φάρμακα. Σήμερα η ολική αρθροπλαστική του ισχίου θεωρείται μια από τις περισσότερο κλινικά αποτελεσματικές επεμβάσεις.

Στις μέρες μας εφαρμόζονται σύγχρονες τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας, όπου δεν γίνονται μεγάλες αποκολλήσεις μυών και ιστών, δεν υπάρχει σημαντική αιμορραγία και μεγάλη βλάβη των παρακείμενων δομών, που έχουν σαν αποτέλεσμα τη μικρή νοσηλεία του ασθενούς στο νοσοκομείο, την πιο γρήγορη επιστροφή στη καθημερινότητα του και την άμεση ανακούφιση του.

Η αρθροπλαστική ισχίου περιλαμβάνει συνήθως παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο για 2 με 3 ημέρες.